Veiligheid is zeer kostbaar en kwetsbaar, ook voor de dader

Nieuws

20 oktober 2021

|

Door De Dordtse VVD

Dordrecht is de laatste tijd vaak in het nieuws, en niet altijd op een positieve manier. Een automobilist die zijn auto met een noodgang op de Prins Hendrikbrug in gruzelementen rijdt. Een schietpartij waarbij een verwarde man twee politiemannen neerschiet. Een 15-jarige die op de politie inrijdt. Een straatcrimineel die met een noodgang door een rood verkeerslicht rijdt, waardoor een jong meisje zeer ernstig invalide is geworden, komt weg met 240 uur dienstverlening en twee jaar rijontzegging.

Nu staat Dordrecht hierin niet alleen, er is een landelijke trend zichtbaar van ernstig en toenemend geweld en roekeloosheid. Maar onze fractievoorzitter Marc Merx maakt zich hier grote zorgen over. De overheid moet haar gezag terugwinnen en zaken stevig en doortastend durven aan te pakken; preventief en repressief.

Gebrek aan opvoeding

“Ik vrees dat een belangrijk deel van de oorzaak ligt bij de gebrekkige opvoeding van onze kinderen”, zegt Merx. Hij voegt eraan toe dat alles maar lijkt te moeten kunnen en niemand nog ergens op aanspreekbaar hoeft te zijn. Maar, zo vervolgt hij, zo worden we niet geboren. Het ligt voor een belangrijk deel aan de opvoeding: het geven van het goede voorbeeld, het belonen van goed gedrag en het corrigeren van slecht gedrag. Met het toenemen van de ouder als ‘vriend’ van hun kinderen is het nemen van verantwoordelijkheid voor de opvoeding afgenomen. Hoe vaak hoor je niet: “Ach jij bent toch ook klein geweest en jij hebt toch ook kattenkwaad uitgehaald?” En daarmee lijkt dan de kous af te zijn. Merx reactie op deze vraag is steevast: “Jazeker, ook ik heb ook kattenkwaad uitgehaald. Maar ik ben blij dat mijn ouders en anderen mij dan corrigeerden.” 

Gevolgen in de praktijk

Degenen die vaak als eerste met de slechte opvoeding van een kind worden geconfronteerd, zijn leerkrachten in het onderwijs. Zo illustreert Merx dat een waardevolle medewerkster haar nieuwe roeping had gevonden; lerares in het VMBO. Een half jaar later belde ze Merx op, hij zou benaderd worden voor een referentie. Totaal gedesillusioneerd verklaarde de medewerkster aan Merx: “Zo een 90% van mijn tijd was ik bezig de opvoeding in te halen die de ouders hadden laten liggen. En slechts 10% met mijn vak. Dat is nog tot daaraantoe, maar het commentaar dat ik van de ouders kreeg als ik hun kind had aangesproken…” Nu zal dit beslist niet overal het geval zijn, maar te vaak hoor je dat ouders bij de leerkracht verhaal komen halen als hij of zij een kind heeft gecorrigeerd. Het is niet zo vreemd dat het moeilijk is voldoende en goede leerkrachten te vinden en te behouden.

De tweede groep mensen die met de slechte opvoeding van een kind worden geconfronteerd, zijn de politie en onze handhavers. De politie lijkt steeds meer van een gezagsdrager in een nationale boksbal te veranderen. Het respect is samen met het gezag nagenoeg verdwenen. “Hoeveel voorbeelden hebben we niet voorbij zien komen dat handhavers die de Corona-regels moesten handhaven, werden belaagd”, zegt Merx. “Daarnaast lijkt het ook vrij normaal om na een voetbalwedstrijd helemaal los te gaan tegen de politie. Maar dat zijn wel de mensen die, als het nodig is, de stap naar voren zetten in het belang van onze veiligheid” voegt hij daaraan toe.

Een andere groep die met de slechte opvoeding van een kind wordt geconfronteerd, zijn slachtoffers. Mensen van wie het huis wordt leeggeroofd of die in elkaar worden geslagen, doodgereden of neergestoken. En daarbij behoren natuurlijk ook de nabestaanden. Merx legt uit: “Mensen zoals u en ik, die op een eerlijke manier ons brood proberen te verdienen en proberen iets goeds van het leven en van dat van anderen te maken. Ons leven kan (letterlijk) in één oogomslag drastisch veranderen door het toedoen van een ander. Velen van ons bedenken zich wel drie keer voordat ze een ander op zijn of haar gedrag aanspreken, en daarmee heeft degene die overal lak aan heeft dus gewonnen. Want hij trekt zich van niemand iets aan, zijn gedrag wordt niet of nauwelijks gecorrigeerd; 240 uur dienstverlening en twee jaar ontzegging van de rijbevoegdheid voor het volledig invalide rijden van een meisje aan het begin van haar leven… Dat schrikt toch helemaal niemand af?”

Aanpakken

We moeten beginnen bij de bron en dat is de opvoeding. Mensen die kinderen krijgen, krijgen daarmee ook een grote verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid om van dat lieve baby’tje een verantwoordelijk mens te maken dat respect heeft voor de ander. Niemand heeft gezegd dat dat makkelijk is en er is geen garantie op succes, maar dat doet niets af aan de plicht om er keihard aan te werken. Het is belangrijk dat er vroegsignalering is en mensen hulp kan worden geboden bij de opvoeding en worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid als ouder. “En als de onderwijzer je oogappel op zijn of haar nummer heeft gezet, moet je dat maar gewoon accepteren”, vindt Merx. Als alle preventie en ondersteuning niet heeft gewerkt, zou het fijn zijn als er een afschrikwekkend alternatief is in de vorm van straffen, dat zoveel mogelijk recht doet aan het slachtoffer. Want natuurlijk kan een straf nooit het leed wegnemen van het verlies van een dierbare of het oplopen van ernstig en blijvend letsel, maar een te lage straf kan wel ervaren worden als extra kwetsend.

En last but not least deelt Merx mee: “Degenen die onze hulpverleners zoals politie, ambulancemedewerkers, handhavers, zorgpersoneel, brandweer en leerkrachten bedreigen, mishandelen. etc. moeten echt keihard strafrechtelijk worden aangepakt. Zonder enig pardon. De werkgever moet de dader tot aan de poort van de hel achtervolgen met civiele procedures. Tot de laatste cent moet de schade van de werknemers en werkgever worden terugbetaald. En als het kind minderjarig is; helaas, dan zijn de ouders aan de beurt. Ook van een kale kip kun je plukken, als je maar geduld hebt.”